Соқыр қыз бар еді…
Ол өзін және маңайындағылардың бәрін жек көретін…
Оның жек көрмейтін жалғыз адамы – үнемі қасында болып, қуанышы мен қайғысын бөлісетін дос жігіті еді…
«Дүниені көзбен көру мүмкіндігім туса, саған тұрмысқа шығамын»,- деп қыз жгітке үнемі айтады екен…
Бір күні мейірімді донор қызға екі көзін берді …
Қыз әлемді және өзін сүйген жігітті көретін болды …
«Иә жаным, сен көзің көретін болды, енді маған тұрмысқа шығасың ғой», – деп дос жігіті айтқан кезде қыз қараса, жігіттің екі көзі соқыр екен…
Қыз сол сәтте-ақ жігітке тұрмысқа шығудан бас тартты…
Көзіне жас алып, ұзап бара жатқан жас жігіт оған шағын жазба қалдырған екен:
«МЕНІҢ КӨЗДЕРІМДІ КӨЗІҢДЕЙ КӨРІП ЖҮР» …
САБАҚ:
— Жағдай өзгерген сайын біздің санамыз да еріп өзгереді …
— Кейбір адамдар бұрын қандай болғанын ұмытатындықтан, өзгерістің нәтижесіне риза болмайды…
— Кім болғаныңды және кімнің күшімен кімм болып өзгергеніңді ұнемі есте сақтай біл …
