«Мен жеңілуден қорықпадым…
Өйткені мен өзімді көрермендер орындығынан көру үшін емес, тәуекелге бару үшін туғанымды білетінмін…
Менің атым Энцо Феррари, менің фамилиям бүгінде әлемдегі ең қалаулы көліктерге жазулы болғанымен, менің тарихым шағын шеберханада, ескі қозғалтқыштар және одан да үлкен армандардың арасында басталды…
Мен бала кезімде данышпан емес едім…
Бірақ мен алғашқы жарысты көргенде, өмірімді жылдамдыққа арнағым келетінін түсіндім…
Ілесіп далақтау емес…
Бірақ жасағым келді…
Мен жарыстым…
Мен жеңілдім…
Мен жеңдім…
Бірақ көлік жүргізуді тоқтатқан кезден, менің нағыз мансабым басталды…
Төмен ұшатын машина жасау…
Мен Ferrari-ді соғыстан зардап шеккен елде ешбір қаражатсыз, ешбір кепілдіксіз, тек белгілі бір мақсатпен жасап шығардым…
Мақсатым әрбір көлік қозғалтқышты ғана емес, рухты тиеп алып жүруін қамтамасыз ету болды…
Көптеген адам мені Альфа Ромеомен, содан кейін Фордпен бәсекелесуі есуастық деп айтатын…
Қаражаты жоқ елде қыңыр армандаушыға ешкім бәс тіккісі келмеді…
Бірақ мен елемедім…
Өйткені басқа адамдар көлік жасап жатқанда…
Мен аңыз құрып жаттым…
Алғашқы қозғалтқыштар мінсіз болғандықтан емес, тірі болғандықтан ашуланып күркірейтін…
Мен ұлымнан, жүргізушілерімнен, достарымнан жолда айырылдым, бірақ маршты ешқашан тоқтатқан емеспін…
Өйткені біз шығаратын әрбір машинаның инженериядан басқа да заттары бар…
Қайғы, құмарлық, мәңгілік…
Феррари гаражда дүниеге келген жоқ…
Тоқтайтын кез келді деп барлығы айқайлаған кезде тоқтаудан бас тартқан адамның жүрегінде дүниеге келген…
Егер сенің құмарлықтарың қорқыныштарыңнан артық жылдам бола бастаса, онда сен өмірдің табалдырығында нық тұрсың деген сөз…» (Энцо Феррари)
